توماژ مدام دورو بر باران می تابیدو مثل بادیگاردا رفتار می کرد- چته هی دورو بر من می پلکی ؟ برو اونطرف تر خفه شدم ... توماژ داشت از عصبانیت می ترکیدو حس می کرد همه دارن نگاهش می کننو تو دلشون یه بی غیرت نثارش می کنن ... تیپ امشب باران دیگه زیادی عجیب بود ...یه مانتو قرمز خیلی کوتاه تازیر باسـ ـن پوشیده بود بایه ساپورت طرح دار زردوشال همرنگش ، موهاشو هم که حالا یکمی بلند شده بود ژل زده بودو روی گوشاش ریخته بود ..تیپش خاص شده بود ، توماژ با رنگو مدلش کاری نداشت ولی خوب کوتاهی مانتوش بد جور میون جمع چراغ می زد ... - بریم تا روژین می یاد یکمی بشینیم ...باران شونه ای بالا انداختو همراهش راه افتاد ...توماژ درست چسبیده بهش راه می رفت ، طوری که باران واقعا" معذب شده بود ...- برو اونطرف خواهشا" ، امشب